ایمنی و بهداشت حرفه ای صنایع هرمزگان

این وبلاگ با هدف برقراری ارتباط موثر بین مسئولین بهداشت حرفه ای شاغل در صنایع استان هرمزگان ایجاد شده است

به مناسبت 31 فروردین روز پرستار
نویسنده : نیلوفر احمدی - ساعت ۱:٢٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٥ فروردین ۱۳۸٩
 

این نوشته هدیه ای است ناچیز به پاس زحمات بیشمار فرشتگان سپید پوشی که دردهای بسیار به جان میخرند تا دردهای ما تسکین یابد.

امید است ما بهداشت حرفه ای ها بتوانیم  گامی در جهت کاهش رنجها و سختیهای شغل پرخطر "پرستاری" بر داریم.

مخاطرات اسکلتی - عضلانی  رایج در

بیمارستانها
(ویژه پرستاران)

Health care wide hazards module – Ergonomics

OSHA[1]

برگردان بفارسی: نیلوفر احمدی- کارشناس بهداشت حرفه ای

 

مقدمه :

براساس آمارهای کشور آمریکا سالانه بیش از 200 هزارمورد آسیب  و بیماری اسکلتی عضلانی مرتبط با کار در پرستاران ثبت میشود. بسیاری از این موارد شامل آسیبهای شدید هستند و بیش از نیمی از این آسیبها نیاز به استراحت پزشکی دارند و سالانه نزدیک به یک میلیارد دلار خسارت ناشی از پرداخت غرامت دستمزد روزهای استراحت پزشکی فقط بخاطر آسیبهای اسکلتی عضلانی در پرستاران به سیستم های بیمه ای  امریکا وارد میشود. .



[1] OSHA:  : انستیتو تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی آمریکا

 


آسیبهای اسکلتی عضلانی رایج :

برآورد میشود که پرستارانی که از بیماران مراقبت میکنند 2 برابر بیشتراز سایر پرستاران در معرض آسیبهای اسکلتی عضلانی باشند  .پرستاران و کمک پرستارانی که وظیفه حمل و جابجائی بیماران را برعهده دارند ممکن است دچار عوارض زیر شوند :

ü          کشیدگی عضلانی

ü          کشیدگی تاندونها

ü          التهاب تاندونها و مفاصل

ü          دردهای عصبی

ü          فتق دیسک کمری

 

مخاطرات شغلی  رایج  در حرفه پرستاری:

بیشترین مخاطرات متوجه پرستارانی است که از بیماران ناتوان یا مسن مراقبت میکنند ( مثلا در بخش های سی سی یو و ای سی یو )

ازآنجا که این گروه از  پرستاران در فعالیتهای روزانه به بیمار کمک میکنند در معرض ریسک ناشی از حمل و جابجائی  دستی بیمار هستند . این فعالیتهادر صورت عدم کنترل منجر به آسیبهای اسکلتی عضلانی میشود. این افراد حتی ممکن است دچار حوادثی مثل افتادن و لیز خوردن  شوند که خود منجر به بروز آسیبهای اسکلتی – عضلانی گردد. همچنین پوسچرهای نادرستی که خواسته یا ناخواسته متحمل میگردند حتی در برخی گزارش ها و مطالعات استرس های روحی و نوبت کار ی نیز میتواند دردهای اسکلتی – عضلانی را افزایش دهد.

 

هزینه های ناشی از آسیبهای اسکلتی عضلانی که به سیستم و فرد شاغل تحمیل میگردد :

ü          هزینه های درمانی

ü          هزینه های جابجائی و تغییر شغل

ü          افزایش تعداد روزهای ازدست رفته کاری بدلیل مرخصی استعلاجی و کمبود نیروی انسانی ناشی از آن

 

راهکار قانونی جهت کنترل و کاهش آسیبهای اسکلتی – عضلانی :

طبق مصوبه سال 1970سازمان OSHA  در آمریکا هرکارفرما موظف است شرایط و تسهیلاتی برای شاغلین خود در محیط کار ایجاد نماید تا هیچ یک از آنها در معرض  خطرات  شغلی که منجر به  بیماری جراحت و مرگ میگردد نباشند .

در ایران نیز قوانین متعددی  با این موضوع وجود دارد جهت اطلاع بیشتر به کتاب قانون کار و تامین اجتماعی   و همچنین به آئین نامه های موجود در همین زمینه که از طرف وزارت کار و وزارت بهداشت صادر شده است مراجعه فرمائید.

 

راهکارهای ارگونومیکی جهت کنترل و کاهش آسیبهای اسکلتی – عضلانی :

 سازمان   OSHA  به عنوان یکی از سازمانهای مرجع در انجام تحقیقات بهداشت حرفه ای  در جهان در این زمینه چند پیشنهاد ارائه میکند که با کمی بررسی در تمام بیمارستانها قابل اجراست :

ü          کاهش  و محدود کردن حمل دستی بیمار

ü          برگزاری برنامه های آموزش نحوه حمل ایمن بیمار

ü          استفاده از تجهیزات و تسهیلات  مکانیکی  برای حمل بیمار

البته این اقدامات فقط پس از شناسایی مخاطرات ارگونومیکی محیط کار قابل اجراست

 

پیشنهادهای OSHA  به منظور کنترل و مدیریت  مخاطرات ارگونومیکی بیمارستان:

v    تشکیل کمیته بررسی مخاطرات ارگونومیکی

v    شناسائی و تجزیه و تحلیل  مخاطرات محیط کارتوسط کمیته

v    شناسائی و تجزیه و تحلیل حوادث شغلی و بررسی گزارشهای موجود توسط کمیته

v    اجرای راهکارهای کنترل و پیشگیری از مخاطرات توسط کمیته

v    مدیریت درمان علائم و آسیبهای اسکلتی عضلانی

v    آموزش و اجرای مصوبات کمیته

 

1- تشکیل کمیته :

طبق توصیه ای که سازمان   OSHA مینماید یکی از راهکارهای چاره ساز در کاهش این نوع آسیبهادر کارکنان  تشکیل کمیته ای  بمنظور بررسی -  شناسائی کاهش و حذف مخاطرات  ارگونومیکی  است . بدیهی است زمانی این کمیته کارکرد مثبت دارد که  زیر نظر و حمایت مدیریت بیمارستان باشد .

- وظایف کمیته بررسی مخاطرات ارگونومیکی بیمارستان:

ü          آموزش مستمر کارکنان در زمینه پیشگیری از بروز آسیبهای اسکلتی - عضلانی

ü          اجباری نمودن روش صحیح حمل و جابجائی بیماران

ü          الزامی نمودن گزارش دادن علائم و نشانه های شروع آسیبهای اسکلتی - عضلانی  توسط کارکنان به کمیته

ü          تشویق به مشارکت کارکنان به طرق گوناگون

ü    اجرای برنامه انتقادات و پیشنهادها .(در این برنامه میبایست از گزارش کارکنان از شرایط نا ایمن محیط کار استقبال شود)

 

2- شناسائی و تجزیه و تحلیل  مخاطرات ارگونومیکی محیط کار توسط کمیته مذکور:

شناسائی مخاطرات همواره یک کار تخصصی است که میبایست به دقت انجام شود . شناسائی مخاطرات ارگونومیکی  باید فراگیر و همه جانبه باشد شامل :

- تجزیه و تحلیل محیط کار از جنبه شناسائی خطرات بالقوه و بالفعل ( کلیه فاکتورهای محیط کار – لوازم و تجهیزات و شرایط کار )

-  ارزیابی وظایف شغلی از جنبه های :

ü          طول مدت انجام

ü          دفعات تکرار

ü          شدت و میزان فشار اعمال شده

ü          پوسچرهای خطرناک مثل خم شدن و پیچش کمر

ü          تماس با عوامل فیزیکی نظیر ارتعاش سرما

ü          استرس روحی روانی

- مهمترین روشهای شناسائی مخاطرات :

ü          مشاهده محیط کار

ü          مشاهده نحوه انجام کار توسط افراد

ü          صحبت با کارکنان

ü          صحبت با سرپرستان

ü          انجام معاینات دوره ای

 

3- شناسائی و تجزیه و تحلیل حوادث شغلی و بررسی گزارشهای موجود:

هدف از مطالعه و تجزیه و تحلیل گزارشها و مدارک حوادث شغلی قبلی تعیین الگوئی است برای شناسائی آسیبهائی که بطور معمول در محیط کار اتفاق میافتد مثل کمردرد های حاد یا رگ به رگ شدن و پیچ خوردن و نظایر اینها.

 

4-اجرای راهکارهای کنترل و پیشگیری از مخاطرات :

الف- کنترل اداری و مدیریتی شامل :

ü          بکارگیری افراد متناسب با نوع شغل

ü          ارزیابی نیازهای بیماران

ü          تعیین یک روش اجرائی و خط مشی

 

ب-  کنترل های فنی مهندسی شامل :

ü          ایزوله کردن خطر

ü          حذف خطر

ü          بکارگیری لوازم و تجهیزات کمکی برای حمل بیماران

 

5- مدیریت درمان علائم و آسیبهای اسکلتی عضلانی :

درمان علائم و آسیبهای وارده میبایست توسط یک برنامه مدیریتی و توسط فردی که در زمینه پیشگیری از بیماریهای اسکلتی عضلانی آموزش دیده سرپرستی و مدیریت شود.

- مراحل برنامه مدیریت درمان :

ü          ثبت دقیق و صحیح بیماریها و آسیبها

ü          شناسائی  نشانه های اولیه آسیبها و نحوه درمان آنها

ü          ارجاع به کارسبک یا ممنوعیت حمل برای بیمارانی که تحت درمان هستند

ü          پایش منظم افراد تحت درمان بمنظور آگاهی از اینکه چه زمانی توانائی بازگشت بکا ررا پیدا میکنند

 

6- آموزش :

- موضوعات اصلی  آموزش:

ü          مخاطرات بالقوه ارگونومیکی در محیط کار

ü          علل و علائم دردهای ناحیه پشت و سایر آسیبهای اسکلتی عضلانی

ü          روشهای شناسائی استرس زا های ارگونومیکی محیط کار (ازجمله حمل بیمار )

ü          راهکارهای کنترل و حذف مهندسی و مدیریتی خطر

ü          روشهای اعلام و گزارش مخاطرات به مدیریت توسط کارکنان

ü          حرکات نرمشی و بدنسازی برای کارکنان

ü          روش صحیح حمل و بلند کردن بیماران بویژه برای کمک پرستاران

- ویژگی های روش آموزشی :

ü          برنامه آموزشی بایستی توسط کارکنان واجد شرایط طراحی شده  و به مرحله اجرا در آید .

ü          برنامه آموزش باید مستمر باشد.

ü    برنامه آموزش باید تمام رده های سازمانی اعم از مدیران سرپرستان و کلیه کارکنان بخشهای مراقبتهای بهداشتی درمانی را دربرگیرد.

ü          برنامه آموزشی باید کارکنان جدید را نیز مد نظر داشته باشد.

ü          مطالب آموزشی باید به روز باشد و با هدف ایجاد تغییر رفتاری کارکنان در محیط کار اجرا شود.

ü          برنامه آموزش باید در سطح درک و فهم تمام آموزش گیرندگان باشد.

ü          آموزش گیرنده فرصت کافی برای طرح پرسش داشته باشد.

 

ج-اجرای مصوبات کمیته :

عمده مصوبات کمیته در جهت کاهش مخاطرات ارگونومی یکی بهبود شرایط کاری و دیگری ثبت و نگهداری مدارک مربوط به مخاطرات و بیماریهای مرتبط با عوامل ارگونومیکی در کارکنان است .

بهبود شرایط کاری : بازنگری در نحوه انجام وظایف کارکنان با هدف کاهش مخاطرات اسکلتی – عضلانی   و با استفاده از تمامی ابزارهای در اختیار کمیته انجام میشود.

 بطور کلی در اغلب بیمارستانها با توجه به نوع وظایف اقراد  مخاطرات ارگونومیکی رایج به ترتیب فراوانی  عبارتند از :

الف- دربخشهای درمانی بیمارستان :

v    حمل و جابجائی بیماران

v    افتادن و لیز خوردن

v    پوسچرهای نادرست

 

ب- در سایر بخشهای بیمارستان :

v  حمل و جابجائی اشیا و کار با انواع لوازم کار-  چرخ دستی ها – سینک ها – سطل ها و سبد ها – ابزار دستی

v    در هنگام نظافت فضاهای عمومی

 

در بخشهای درمانی :

1- حمل و جابجائی بیماران :

تعریف حمل دستی بیمار:  در این بخش هرگونه جابجائی بیمار یا تغییر وضعیت وی  (از خوابیده به نشسته و ...) و یا بلند کردن بیمار افتاده از روی زمین در زمره حمل دستی بیمار دسته بندی میشود.

 

- مخاطرات رایج در روش حمل دستی بیمار :

1)    حمل تکراری( چندین بار در یک شیفت انجام شود )

2)  حمل در وضعیت نامناسب ( مثلا بمنظور دسترسی به بیمار برای کمک به بلند کردن وی از عرض تخت استفاده شود )

3)  اعمال نیرو و فشار بیش از حدو غیر ضروری ( مثلا هل دادن صندلی چرخدار در حین بالا و پائین رفتن ازramp   و...)

4)    بلند کردن بارهای سنگین (مثل بیمار بی تحرک ) به تنهایی

5)    و مجموعه ای از اعمال فوق

6)    حمل بیمار در وضعیت کشیدگی بیش از حد عضلات

7)    سرپا نگهداشتن بیماری که در حال افتادن است

8)    بلند کردن بیمار افتاده از روی زمین یا تخت

9)    بیش از 20 بار حمل در هر شیفت

10)                      حمل به تنهایی و بدون کمک دیگران

11)                      بلند کردن بیمارانی که قادر به حفظ تعادل خود نیستند

12)                      حمل بیماران سنگین وزن

13)                      توقع افراد از خود یا دیگران برای انجام کارهایی بیش از حد توانائی

14)                      فاصله زیاد بین بیمار و پرستار در هنگام حمل و جابجائی

15)                      پوسچرهای نادرست در حین انجام کار ( مثل خم شدن و چرخش کمر)

16)                      آموزش نادرست و غیر موثر تکنیکهای حمل صحیح و نحوه بکارگیری لوازم کمکی

 

- کاهش مخاطرات حمل دستی بیماران :

1)    تدارک امکانات برای اجرای برنامه  کنترل خطرات با توجه به خطرات شناسائی شده در زمینه حمل دستی بیماران

2)    تدوین و برقراری معیارهایی برای سنجش روش صحیح حمل بیمار .

3)  معیارها ی اصلی شامل  وزن و فاصله بیمار- پوسچرها و حرکات نامناسب پرستار میباشند که با ارزیابی دقیق آنها میتوان خطرات ناشی از آنها را شناسائی و کنترل نمود. توجه نمائید که  شناسائی مخاطرات ارگونومیکی در حمل بیمار بطور جداگانه صورت گرفته و روش حمل ایمن بطور جداگانه برای همان بیمار انجام شود.

4)    پس از شناسائی مخاطرات ارگونومیکی وظائف پرمخاطره را حذف و یا کنترل نمائید .

5)    با طراحی صحیح وظائف شغلی و نیزاستفاده از تجهیزات و لوازم کمکی بسیاری از وظائف پرخطر حذف میگردد.

6)    هرگز این توصیه کلیدی را فراموش نکنید: دفعات حمل دستی بیمار باید  به کمترین حد ممکن برسد .

7)  توجه  کنید که  انتخاب و تهیه تجهیزات کمکی براساس نیازمندیهای بیماران کارکنان و توانائی خرید مدیریت میباشد.

 

- چند نکته مهم در حمل و جابجائی بیمار:

1)    زمانی که  بیماران در حالت نا متوازن قراردارند هرگز آنها را جابجا نکنید.

2)    بیمار را در نزدیکی بدن حمل کنید.

3)  بیمار را به تنهائی جابجا نکنید بویژه بیماری که روی زمین افتاده . برای بلند کردن بیماران از روی زمین حتما از چند نفر کمک بگیرید یا از وسایل مکانیکی استفاده نمائید.

4)    تعداد دفعات حمل را در روز به ازای هر نفر به حداقل ممکن کاهش دهید ( قابل توجه سرپرستان و مدیران )

5)    ازحمل بار سنگین بویژه در هنگام چرخش کمر پرهیز کنید.

6)    قبل از استفاده از هرنوع وسیله مکانیکی آموزش لازم را ببینید.

 

2-افتادن و لیز خوردن

این اتفاقات اغلب در اثر وجود مخاطرات محیطی از این قبیل رخ میدهد :

1)    کف لیز یا خیس

2)    کف غیر هم سطح

3)    حمل بار در فضای محدود

4)    وجود موانع در راهها ی عبوری

5)    مسیرهای عبور کثیف و پرمانع یا تجهیزات معیوب

6)    روشنائی ضعیف بخصوص در شیفت شب

 

- روشهای حذف  مخاطرات :

به خاطر بسپارید نگهداری و سرویس به موقع تجهیزات نظم و نظافت و مهمتر از همه دقت  و احتیاط  کارکنان در انجام وظایف مانع از بروز حوادثی مثل افتادن و لیز خوردن میشود . دیگر اقدامات موثر شامل :

1)    حذف  سطوح غیر هم سطح

2)    حذف سطوح لیز در حمام و دست شوئی ها

3)    برطرف نمودن به موقع مایعاتی که برروی زمین ریخته و باعث لیزی کف میشوند

4)  به روش ایمن در محیطهای بسته و محدود کار کنید و درهنگام بلند کردن بار در این فضا ها  از وسایل کمکی استفاده کرده و مراقب باشید که دچار آسیب نشوید

5)  به حداقل رساندن تعداد فضاهای کاری کوچک و محدود ( انبارها و گنجه ها و راهروهایی که امکان تحرک در آنها به حداقل میرسد)

6)    به حداقل رساندن موارد حمل دستی بارهای سنگین

 

3- پوسچرهای نادرست:

به وضعیت و حالت بدن در حین کار کردن پوسچر گفته میشود  . حرکاتی مثل چرخیدن خم شدن به جلو و عقب با زوایای باز در حین کار کردن وحمل بارپوسچر های نادرستی است زیرا به مفاصل بدن بخصوص کمر فشار بیش ازحد وارد کرده و موجب بروز کمر درد و حتی فتق دیسک بین مهره ای میشود.

پوسچر های نادرست باعث میشود تا عضلات بیشتری تحت فشار و انقباض باشند . و  به مدت طولانی موجب خستگی و فرسودگی عضلات و تاندونها میشوند

 

- انواع پوسچرهای نادرست رایج در بیمارستان :

1)    چرخیدن در حین بلندکردن بار

2)    خم شدن روی بار

3)    خم شدن بیش از حد به جلو یا عقب

4)    خم شدن به اطراف

5)    خم کردن و فشار آوردن به کمر هنگام بلند کردن - پائین آوردن  یا حمل کردن بار

6)    بالا نگهداشتن بازوها به مدت چند دقیقه

7)    پوسچرهای نادرستی که در طول یک شیفت یک ساعت یا بیشتر بطول می انجامند

8)    چرخیدن یا خم شدن به جلو برای نگهداری تعادل بیمار از پشت و کمک به راه رفتن او

 

- روشهای حذف پوسچرهای نادرست:

1)    آموزش به کارکنان در خصوص روشهای حمل ایمن

2)    در صورت امکان  از لوازم و تجهیزات کمکی برای حمل بیماران استفاده نمائید

3)    حمل را چند نفره و گروهی انجام دهید 

 

در سایر بخشهای بیمارستان :

در تمامی بخشهای بیمارستان بخصوص در واحد های پشتیبانی از جمله : آشپزخانه رختشویخانه تاسیسات و انجام  نظافت عمومی  افراد درگیر فعالیتهایی هستند که آنان را درمعرض انواع مخاطرات ارگونومیکی قرار میدهد .

در حین انجام فعالیتهایی از جمله جابجائی وسایل کار چرخ دستی های سنگین -  خالی کردن ظروف سنگین محتوی مایعات  یا  جابجا کردن جعبه های سنگین خم شدن بمنظوردسترسی یافتن به سینک های عمیق  یا  جعبه های  حجیم بکاربردن انواع ابزارآلات دستی و بالاخره امور نظافت عمومی افراد خواسته یا ناخواسته انواع پوسچر های نادرست و آسیب زننده را بخود میگیرند .

- اصول حذف تمامی مخاطرات ارگونومیکی عبارت است از :

ایجاد تغییراتی در روش انجام فعالیتها  و اعمال  طراحی های جدید مهندسی در لوازم و تجهیزات یا حتی ساختمان که به بهینه سازی در جهت کاهش مخاطرات ارگونومیکی کمک فراوانی مینماید ..

حمل و جابجائی اشیا و کار با انواع لوازم کار-  چرخ دستی ها – سینک ها – سطل ها و سبد ها – ابزار دستی و نظافت عمومی :

حمل و و جابجائی لوازمی نظیر پایه سرم صندلی چرخدار- مخازن گاز اکسیژن دستگاه تنفس ست دیالیز دستگاه عکسبرداری اشعه ایکس یا مجموعه ای از چند دستگاه فوق در یک زمان میتوانند  باعث بروز گرفتگی یا کشیدگی عضلانی شوند.

برای کاهش مخاطرات ارگونومیکی هنگام حمل این اشیاء دستورات زیر را بکار بندید.

 

- روشهای حذف مخاطرات ارگونومیکی در هنگام  جابجائی اشیاء :

1)    اشیائی را که حمل میکنید حتما باید مجهز به دسته باشند

2)    برای حمل اشیای سنگین و حجیم که بلند کردن آنها مانع از دید کافی شما میشود حتما کمک بخواهید .

3)  هرگز در یک زمان چند چیز را باهم جابجا نکنید . مثلا حرکت دادن صندلی چرخدار بیمار به همراه پایه سرم متصل به وی

4)    توقع انجام کارهایی بیش از حد توانائی تان نداشته باشید.

5)  برای خم نشدن و فشار نیاوردن به کمر و برای دسترسی آسان به سینک ها ی عمیق کف سینک را با قرار دادن یک شیئ پلاستیکی مناسب بالا بیاورید .

6)    بجای شستن ظرف یا لباس داخل سینک عمیق آنرا درون یک  تشت جداگانه بشوئید.

7)  استفاده از سطل های زباله و سبدهای البسه بزرگ  مجهز به درب تخلیه کناری بطوری که برای خالی کردن آنها نیاز به بلند کردن نباشد

8)    نصب دسته برروی سطل ها و سبدها  برای حمل راحت تر

9)  عدم استفاده از کیسه زباله بدون قرار دادن درون سطل . برای جلوگیری از مخاطراتی مثل پاره شدن کیسه زباله و تماس با زباله های عقونی و برای حمل راحتتر حتما کیسه ها را داخل سطل قرار دهید .

 

-  روشهای حذف مخاطرات ارگونومیکی در هنگام  حمل چرخ دستی ها :

1)    سایز چرخ دستی ها و وزن آنها را به کمترین حد ممکن تقلیل دهید .

2)    ظروف و اشیا را در جایگاههای بسته  که بسختی قابل دسترسی هستند قرار ندهید.

3)    ظروف زباله و مواد دورریختنی را در پائین ترین سطح دسترسی قرار دهید.

4)  برای محدود کردن دفعات کشیدن هل دادن و حمل  چرخ دستی های  سنگین محتوی غذای بیماران البسه لوازم نظافت و ... :

5)    وزن و ابعاد چرخ دستی ها را به کمترین حد ممکن تقلیل دهیدبطوریکه که با کمترین نیرو به حرکت درآیند.

6)  از چرخ دستی هایی مجهز به چرخهای بزرگ که اصطکاک کمتری ایجاد میکنند استفاده کنید این نوع چرخها  روی موانع به راحتی حرکت می نمایند.

7)    در هنگام هل دادن چرخ دستی ها دسته آنرا در ارتفاع سینه نگهدارید

8)  در هنگام هل دادن چرخ دستی  دسته آنرا نگهدارید تا از وارد شدن ضربه و آسیب به دستها بخصوص انگشتها جلوگیری شود.

9)    کف باید همیشه تمیز و عاری از مانع باشد

10)                      چرخ دستی را هل بدهید آنرا نکشید

11)         استفاده های نابجا از چرخ دستی را ممنوع کنید( مثل سواری گرفتن افراد – حمل بارهای حجیم و سنگین و...)

12)                      برای حمل اشیای حجیم و یا سنگین حتما کمک بگیرید

 

- روشهای حذف مخاطرات ارگونومیکی هنگام کار با  ابزار دستی :

1)    در زمان کار با ابزاردستی به مچ دست بازو و شانه ها فشار بیش از حد وارد نکنید .

2)    از ابزار آلات مناسب که بخوبی طراحی وساخته شده باشند استفاده کنید

3)    دسته ابزار نباید لیز و لغزنده باشد بلکه باید بخوبی در دست جای گرفته و حمایت شود.

4)  در هنگام کار با انگشتان دست مچ دست نباید در حالت خمیده باشد بدین منظور باید دسته ابزار حالت خمیده داشته باشند مثل دم باریک و انبر دستی و نظایر اینها

5)    از ابزارهایی با حداقل وزن ممکن استفاده کنید.

6)  از ابزارهایی با حداقل میزان ارتعاش استفاده کنید یا ارتعاش وارده به دستها را با بکار بردن دسته ها یا دستکش های عایق به حداقل برسانید.

7)    از دریل هایی با دسته خمیده بجای دسته مستقیم استفاده کنید.

 

-روشهای حذف مخاطرات ارگونومیکی در هنگام استفاده ازلوازم نظافت عمومی :

1)    اشیا را محکم و با اعمال فشار در چنگ نگیرید

2)    دسته جارو و تی  نباید لیز و لغزنده باشد بلکه باید بخوبی در دست جای گرفته و حمایت شود

3)  هنگام تمیز کردن اشیاء بهتر است سطح کار در ارتفاع کمرباشد. هرگز روی سطح کار خم نشوید .( مثلا برای تمیز کردن یک صندلی چرخدار آنرا روی یک سطح شیب دار قرار دهید  و یا برای مرتب کردن تخت ارتفاع آنرا بالا بیاورید)

4)    هنگام زانو زدن زانو بند بپوشید یا قطعه ای پارچه ضخیم و نرم زیر زانوان خود قرار دهید.

5)    حتی الامکان جاروهایی  با دسته هایی که در تمام جهات و زوایا قابلیت چرخش دارند بکار برید

6)    برای دسترسی به اشیای بالای سر از نردبان یا چهارپایه استفاده کنید

7)  جارو زدن یا تی کشیدن را اگر به این روش انجام دهیدکمتر خسته میشوید : به سمت سطح بزرگتر جارو فشاردهید خاکروبه را از تمام سطوح به یک سمت هدایت و در یک نقطه انباشته کنید و در همانجا جمع آوری نمائید .

8)    در صورت امکان از زمین شوی برقی برای نظافت کف سالنها و راهروها و فضاهای بزرگ استفاده کنید .

9)  هرگز به روش تکراری کار نکنید .هرچند وقت یکباربرای کاهش فشارهای وارده بر عضلات  روش جارو کردن را تغییر دهید .

10)          در صورن امکان سطلها خاک اندازها و سایر ابزارهای نظافت را به چرخ ترمز دار مجهز نمائید.

11)    برای کاهش فشارهای ارگونومیکی  یا وظایف افراد را بصورت دوره ای عوض کنید یا افراد را بصورت چرخشی در مشاغل مختلف بگمارید.

12)          در حین انجام نظافت از پوسچرهای نادرست مثل چرخیدن و خم شدن پرهیز کنید.

13)          وسایل کار را بجای حمل با دست با چرخ دستی حمل کنید.

14)          از جاروها یا زمین شوی های برقی سبک که براحتی حمل و نقل میشوند استفاده کنید.

15)          بطری های اسپری برای پاک کردن شیشه و ... مجهز به دسته خمیده ارجحیت دارند.

 

ثبت و نگهداری مدارک ( بیماریها و حوادث شغلی ) :

 در پایان برنامه بخاطر داشته باشید که بدون وجود سیستم ثبت و نگهداری مدارک مربوط به بیماریها و حوادث ناشی از کار انگیزه ای نیز برای گزارش دهی و مطالعه بیماریها و حوادث وجود نخواهد داشت . همچنین مدارک و اسناد ارزشمندی هم که وجود دارد بدلیل عدم توجه و نگهداری مناسب  ازبین خواهد رفت و قابل دسترسی نخواهد بود.

برای اجتناب از چنین اتفاقی باید :

ü     تمامی اسناد و مدارک را به روش استاندارد ثبت نمائید.

ü  هریک از کارکنان موظف باشند تا حوادث و بیماریهای ( ناشی و غیر ناشی ازکار) مربوط به خودشان را به مرجع مشخصی در محل کار گزارش نمایند.

ü     ثبت و نگهداری گزارشها میبایست بر اساس معیارها و در فرمتهایی باشد که در  قانون مشخص شده است.

ü  هرگونه علائم بیماریهای اسکلتی عضلانی یا حوادثی مثل بلندکردن بار که منجر به آسیبهای حاد و شدید کمر و غیره شود نیز باید در فرمهای مخصوص ثبت گردند.

ثبت و نگهداری این مدارک از جنبه قانونی برای همه  کارفرمایان حتی پیمانکاران بیمارستان باید  بسیار مهم و ارزشمند باشد و صدالبته اهمیت این موضوع باید بنحو شایسته ای به اطلاع همه افراد ذینفع رسانیده شود.

 

 

منبع :

www.OSHA.org