به مناسبت 31 فروردین روز پرستار

آسیبهای اسکلتی عضلانی رایج :

برآورد میشود که پرستارانی که از بیماران مراقبت میکنند 2 برابر بیشتراز سایر پرستاران در معرض آسیبهای اسکلتی عضلانی باشند  .پرستاران و کمک پرستارانی که وظیفه حمل و جابجائی بیماران را برعهده دارند ممکن است دچار عوارض زیر شوند :

ü          کشیدگی عضلانی

ü          کشیدگی تاندونها

ü          التهاب تاندونها و مفاصل

ü          دردهای عصبی

ü          فتق دیسک کمری

 

مخاطرات شغلی  رایج  در حرفه پرستاری:

بیشترین مخاطرات متوجه پرستارانی است که از بیماران ناتوان یا مسن مراقبت میکنند ( مثلا در بخش های سی سی یو و ای سی یو )

ازآنجا که این گروه از  پرستاران در فعالیتهای روزانه به بیمار کمک میکنند در معرض ریسک ناشی از حمل و جابجائی  دستی بیمار هستند . این فعالیتهادر صورت عدم کنترل منجر به آسیبهای اسکلتی عضلانی میشود.این افراد حتی ممکن است دچار حوادثی مثل افتادن و لیز خوردن  شوند که خود منجر به بروز آسیبهای اسکلتی – عضلانی گردد. همچنین پوسچرهای نادرستی که خواسته یا ناخواسته متحمل میگردند حتی در برخی گزارش ها و مطالعات استرس های روحی و نوبت کار ی نیز میتواند دردهای اسکلتی – عضلانی را افزایش دهد.

 

هزینه های ناشی از آسیبهای اسکلتی عضلانی که به سیستم و فرد شاغل تحمیل میگردد :

ü          هزینه های درمانی

ü          هزینه های جابجائی و تغییر شغل

ü          افزایش تعداد روزهای ازدست رفته کاری بدلیل مرخصی استعلاجی و کمبود نیروی انسانی ناشی از آن

 

راهکار قانونی جهت کنترل و کاهش آسیبهای اسکلتی – عضلانی :

طبق مصوبه سال 1970سازمان OSHA  در آمریکا هرکارفرما موظف است شرایط و تسهیلاتی برای شاغلین خود در محیط کار ایجاد نماید تا هیچ یک از آنها در معرض  خطرات  شغلی که منجر به  بیماری جراحت و مرگ میگردد نباشند .

در ایران نیز قوانین متعددی  با این موضوع وجود دارد جهت اطلاع بیشتر به کتاب قانون کار و تامین اجتماعی   و همچنین به آئین نامه های موجود در همین زمینه که از طرف وزارت کار و وزارت بهداشت صادر شده است مراجعه فرمائید.

 

راهکارهای ارگونومیکی جهت کنترل و کاهش آسیبهای اسکلتی – عضلانی :

 سازمان   OSHA  به عنوان یکی از سازمانهای مرجع در انجام تحقیقات بهداشت حرفه ای  در جهان در این زمینه چند پیشنهاد ارائه میکند که با کمی بررسی در تمام بیمارستانها قابل اجراست :

ü          کاهش  و محدود کردن حمل دستی بیمار

ü          برگزاری برنامه های آموزش نحوه حمل ایمن بیمار

ü          استفاده از تجهیزات و تسهیلات  مکانیکی  برای حمل بیمار

البته این اقدامات فقط پس از شناسایی مخاطرات ارگونومیکی محیط کار قابل اجراست

 

پیشنهادهای OSHA  به منظور کنترل و مدیریت  مخاطرات ارگونومیکی بیمارستان:

v    تشکیل کمیته بررسی مخاطرات ارگونومیکی

v    شناسائی و تجزیه و تحلیل  مخاطرات محیط کارتوسط کمیته

v    شناسائی و تجزیه و تحلیل حوادث شغلی و بررسی گزارشهای موجود توسط کمیته

v    اجرای راهکارهای کنترل و پیشگیری از مخاطرات توسط کمیته

v    مدیریت درمان علائم و آسیبهای اسکلتی عضلانی

v    آموزش و اجرای مصوبات کمیته

 

1- تشکیل کمیته :

طبق توصیه ای که سازمان   OSHA مینماید یکی از راهکارهای چاره ساز در کاهش این نوع آسیبهادر کارکنان  تشکیل کمیته ای  بمنظور بررسی -  شناسائی کاهش و حذف مخاطرات  ارگونومیکی  است . بدیهی است زمانی این کمیته کارکرد مثبت دارد که  زیر نظر و حمایت مدیریت بیمارستان باشد .

- وظایف کمیته بررسی مخاطرات ارگونومیکی بیمارستان:

ü          آموزش مستمر کارکنان در زمینه پیشگیری از بروز آسیبهای اسکلتی - عضلانی

ü          اجباری نمودن روش صحیح حمل و جابجائی بیماران

ü          الزامی نمودن گزارش دادن علائم و نشانه های شروع آسیبهای اسکلتی - عضلانی  توسط کارکنان به کمیته

ü          تشویق به مشارکت کارکنان به طرق گوناگون

ü    اجرای برنامه انتقادات و پیشنهادها .(در این برنامه میبایست از گزارش کارکنان از شرایط نا ایمن محیط کار استقبال شود)

 

2- شناسائی و تجزیه و تحلیل  مخاطرات ارگونومیکی محیط کار توسط کمیته مذکور:

شناسائی مخاطرات همواره یک کار تخصصی است که میبایست به دقت انجام شود . شناسائی مخاطرات ارگونومیکی  باید فراگیر و همه جانبه باشد شامل :

- تجزیه و تحلیل محیط کار از جنبه شناسائی خطرات بالقوه و بالفعل ( کلیه فاکتورهای محیط کار – لوازم و تجهیزات و شرایط کار )

-  ارزیابی وظایف شغلی از جنبه های :

ü          طول مدت انجام

ü          دفعات تکرار

ü          شدت و میزان فشار اعمال شده

ü          پوسچرهای خطرناک مثل خم شدن و پیچش کمر

ü          تماس با عوامل فیزیکی نظیر ارتعاش سرما

ü     &nb

/ 0 نظر / 199 بازدید